Эцэг эхтэй өнчин

Жян Е багаасаа эцэг эх нь салсны дараа хоёр гэрийн хооронд амьдарч, аль алинд нь өөрийн гэсэн байр сууриа олохыг хичээдэг байв. Гэвч эцэг, эх нь шинэ гэр бүлтэй болсноор түүний орон зай улам хумигдана. Эцгийнх нь гэрт ухаалаг цоож суурилуулж, хурууны хээг нь бүртгэхээ мартсан бол эхийнх нь гэрт нярай дүү болон асрагчид зориулж өрөөг нь суллах шаардлага гарна. Ингээд Жян Е хоёр гэрийнхээ хаалгыг ч нээж чадахгүй, өөрийгөө хаана ч хэрэггүй хүн мэт мэдэрнэ. Тэрээр эцэг эхийнхээ амлалтад дахин итгэхээ больж, сургуулийн дотуур байранд амьдран, өөрийн хүчээр амьдралаа авч явахаар шийднэ. Сургуулиа төгсөөд алс холын баруун хойд нутагт сайн дурын багшаар ажиллах хүсэлт гаргаж, шинэ амьдрал эхлүүлэхээр зорьдог. Харин эцэг эх нь түүнийг гэр бүлийнхээ төлөө буулт хийх ёстой гэж үзсээр байна. Олон жилийн турш бусдын төлөө өөрийн хэрэгцээг хойш тавьсан Жян Е эцэст нь өөрийн амьдралаа сонгоно. Тэр гэр бүлээсээ нүүр буруулсан хэрэг биш, харин өөрийн гэсэн гэр орон, амьдралтай байх эрхээ хамгаалж байгаа юм.